30-11-07

Niet dik genoeg

En het leven blijft zijn gangetje gaan.

In één van van de reacties wordt gezegd dat ik misschien maar eens een operatie moet overwegen. Geloof me, ik doe niets anders. Wel? Niet? Wel? Niet? Voorlopig niet. Waarom? Voor wie het nog niet wist, de criteria zijn verstrengd. Er zijn allerlei eisen bijgekomen, je moet bijvoorbeeld bewijzen dat je echt wel geprobeerd hebt om "normaal" af te vallen, en je moet dus bij een diëtiste gaan. Tot daar, maar de regel waarbij je vanaf een bmi van 35 kon geopereerd worden als je minstens twee comorbiditeiten had, is ook afgeschaft. Je kan je natuurlijk nog laten opereren, maar dan draag je de kosten zelf. Van een bmi van 40 ben ik (godzijdank?) nog meer dan twintig kilo verwijderd, maar het idee alleen al dat ik mij ooit weer op die helse plek zou bevinden laat de tranen in mijn ogen springen. Altijd zweten. Puffen bij de minste inspanning. Altijd moe. Néééééééééé, nooit meer mag ik het zover laten komen, zelfs niet om dan uiteindelijk via een operatie af te vallen. En toch, en toch, een klein duiveltje zegt me het er eens goed van te nemen, en dan voor een operatie te gaan.

Je ziet het trouwens meer en meer, mensen die zich laten opereren, en met wie het echt goed gaat. Geen complicaties, niet teveel last van neveneffecten, en vooral: netjes afvallen. Tot ze mij opeens zomaar voorbijsteken (de brutaliteit!), en niet meer obees zijn. En dan opeens zelfs geen overgewicht meer hebben. En er superknap uitzien. Aaaaaargh. Ikke ook. Die operaties staan veel meer op punt dan pakweg tien jaar geleden, en het wordt ook veel beter aanvaard. En waarom ook niet? Ik herhaal, aaaaargh.

Commentaren

Helemaal raak! Lieve Venus,

Wat begrijp ik je goed en wat omschrijf je precies wat ik ook altijd voel als iemand het wel lukt om die kilo's kwijt te raken. En "mooi" te zijn.

Maar weet je....nog vaker zie ik dat dit alles tijdelijk is. Dat zodra de gewenning toeslaat alle kilo's er weer bij komen. Omdat de oorzaak, het waarom van het teveel eten, het niet kunnen voelen dat je vol bent, niet wordt opgelost.

Ja...je maag wordt zodanig klein gemaakt DAT er niets meer in kan. Makkelijk!

Maar dan nog...

Maar voordat ik weer heel makkelijk verstandelijk praat over de nadelen, Jajajajaaja en JA...

Als ik in Nederland een Hanneke Groenteman zie, die "moeiteloos" opeens een dunne mevrouw is geworden (waaaaaaaaaaaaaaar is al dat vel???) op haar 68ste....dan bekruipt me een groen gevoel van: Waarom ik nou niet....zouden mensen dan opeens zien dat ik een wonderschone vrouw ben..die dat nu allemaal verstopt onder al die lagen vet, zodat ze...uhm...altijd een excuus heeft voor haar eenzame leven..

Waaaah....moeilijke materie. Vooral omdat ik sinds de zomer helemaal niets aan afvallen heb gedaan en verleden week zag dat ik nog precies hetzelde weeg. Niets erbij. Niets eraf. Hoor ik zo??

Gepost door: citroenvlinder | 01-12-07

Een operatie is inderdaad een 'gemakkelijke oplossing'. Heel soms dwaalt die gedachte ook door m'n hoofd. Slank worden, zonder je er echt voor te moeten forceren, omdat die maag toch te klein is om die grote porties aan te kunnen.
Maar is dat echt de oplossing ? Volgens mij niet, want het pakt je maag aan, maar niet je gedachten ...
Die drang naar zoetigheid blijft, misschien grijp je dan wel altijd naar kleine ongezonde dingen en da's ook niet goed hè.
Dus blijf ik maar mooi onder het mes vandaan en probeer ik mijn strijd voort te zetten met gezond verstand...
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 05-12-07

gastric bypass Hoi ,

Ik ben nu iets meer dan een jaar iemand met een gastric bypass en als ik nu naar de oude foto's van ervoor kijk schrik ik effe , was ik zo dik.
Het heeft een hele inpakt op iemand zijn leven dik zijn en dieeten , nu eet ik een normale portie of zelfs iets minder .
De conditie is op een jaar fitnessen spectaculair erop vooruit gegaan bwaa ik kan zelfs een uur lopen mooi toch.
In het begin is het opnieuw leren eten , als je teveel eet na de operatie ben je licht onwel of is overgeven er bij.
Maar je leert snel je nieuwe limiet kwa eten kennen , ik verdraag wel wat toegevoegde suikers maar bij teveel snoepen hahaha begin je te zweten en klopt mijn hart wat sneller of je kan er wat loom van worden.
Maten XXL zijn er niet meer een M past nu en kledij gaan kopen is echt genieten nu.
Men vraagt me of ik nog wel kan genieten van eten , op restaurant is het gewoon aanpassen en neem ik meestal een voorgerecht , toch zijn we uitgebreid gaan eten op Kerstdag maar dan vraag ik de ober om er tijd genoeg tussen te laten en dan lukt het wel.

Weet wel dat een GBP een risicovolle operatie is men opereert tenslotte in je buikholte en je maag.
Bij mij heeft het iets meer dan een jaar gekost om uiteindelijk te beslissen ik ga ervoor en echt ik heb er geen spijt van.

groeten Walter ,





















Gepost door: Walter | 02-01-08

De commentaren zijn gesloten.